Tijdens de verspreiding van de islam op het Arabische schiereiland, heerste er een aantal gewoontes uit de tijd der onwetendheid dat grote invloed had op de mensen. De islam heeft een aantal hiervan opgeheven en een aantal werden gematigd. Het trouwen van een man met een onbeperkt aantal vrouwen is enkel één van de regels die gematigd werd. 

Voor de komst van de islam konden de mannen op het Arabische schiereiland trouwen met zoveel vrouwen als ze maar wensten. De Koran heeft dus een begrenzing gebracht aan deze gewoonte uit de tijd der onwetendheid. Deze verklaart dat een man maximaal met vier vrouwen mag trouwen. De Heer der Waarheid verkondigt in de Koran: 

“(…) Maar als jullie vrezen niet rechtvaardig te zijn, trouw dan slechts een of wat jullie rechterhand bezit (d.w.z. de slavinnen) (…).”1

Polygamie is een huwelijksvorm waarbij een persoon tegelijkertijd getrouwd is met twee of meer personen. De Koran heeft polygamie dus niet vastgesteld, maar slechts het onbegrensde aantal beperkt tot vier. Hoewel de islam polygamie toestaat, raadt het aan om te trouwen met één vrouw. De wijsheid achter de toestemming tot polygamie wordt gezien als een morele en sociale noodzaak. 

Naast dat de nadruk met polygamie gelegd wordt op het rechtvaardig behandelen van al zijn vrouwen, wordt de aandacht getrokken naar de praktische onmogelijkheid ervan met het volgende vers:

“En jullie zullen nooit in staat zijn om de vrouwen (geheel) rechtvaardig te behandelen, ook al zouden jullie daarover waken (…).”2

De reden waarom de Heer der Waarheid in een vers rechtvaardigheid beveelt en in een ander vers uitlegt dat een man niet in staat is om absolute rechtvaardigheid tussen zijn vrouwen te kunnen handhaven, is om aan te duiden dat een man, zolang niet noodzakelijk, slechts met één vrouw hoort te trouwen.

Vanwege de vele oorlogen tussen de volkeren over de eeuwen heen, is de mannelijke populatie sterk gedaald en de vrouwelijke gestegen. In een dergelijk geval is een man genoodzaakt om een aantal vrouwen onder zijn hoede te nemen. Turkije heeft dit tijdens de Eerste Wereldoorlog en Duitsland heeft dit tijdens de Tweede Wereldoorlog ervaren. Na de Tweede Wereldoorlog was in Duitsland de vrouwelijke populatie ongeveer driemaal hoger dan de mannelijke. 

Het Duitse volk werd hierdoor geconfronteerd met een ernstig sociale onevenwichtigheid, want twee van de drie vrouwen bevonden zich in wanhoop en eenzaamheid. Vanwege deze reden was de Duitse overheid genoodzaakt polygamie toe te staan. Een bevolking die zich in een toestand bevindt, zoals de toestand waarin de Duitsers verkeerden na de Tweede Wereldoorlog, kan zich door middel van een van de drie oplossingen die hieronder staan opgesomd redden:

  • Elke man gaat trouwen met één vrouw. Hierdoor kunnen twee van de drie vrouwen het gezinsleven, kinder- en moederliefde nooit ervaren.
  • Elke man gaat trouwen met een vrouw en met de rest van de vrouwen onkuise handelingen verrichten. Ook in deze toestand zullen twee van de drie vrouwen nooit het gezinsleven en ware liefde kunnen ervaren.
  • Een man gaat trouwen met een aantal vrouwen, handelen binnen de toegestane grenzen, zich houden aan de principes rondom rechtvaardigheid, de eigenwaarde van vrouwen beschermen, hun gewetens geruststellen en de vrouwen redden van schuldgevoelens.

Iedere mens met een gezond verstand zou de derde optie kiezen, want de menselijke aard vereist dit. Bediuzzaman Said Nursi schrijft in één van zijn uiteenzettingen het volgende over de begrensde polygamie binnen de islam:

Naast dat de tot vier begrensde polygamie passend is met de aard, het verstand en wijsheid, heeft de Sharia (islamitische wetgeving) het aantal niet van een naar vier vermeerderd, maar van acht naar vier verminderd. Over polygamie heeft de Sharia dusdanige eisen gesteld, dat zolang deze gevolgd worden, die onmogelijk de oorzaak kunnen zijn voor ellende.3


 

 

Bronnen, noten en referenties

  1. De Heilige Koran, An-Nisa (De Vrouwen) 4/3.
  2. De Heilige Koran, An-Nisa (De Vrouwen) 4/129.
  3. Bediuzzaman Said Nursi, Risale-i Nur – Boek: Moenazarat (De Ideeën).