De vraag of het leven per toeval is ontstaan is een belangrijk vraagstuk welke goed bekeken dient te worden. Het is een vraagstuk dat erg leeft bij mensen die niet geloven in een schepper. De islam pleit voor het bestaan van een (onsterfelijke) Schepper.

Hieronder zijn er vier argumenten voor het ontstaan van de schepsels en het universum. Deze zijn door de islamgeleerde Bediüzzaman Said Nursi1 als volgt aangehaald:

  1. Middelen (oorzaken) creëren de schepping2.
  2. Schepping ontstaat uit zichzelf en vergaat vanzelf.
  3. Het ontstaat op natuurlijke wijze, de natuur creëert.
  4. Allah heeft alles geschapen.

Laten we de bovenstaande argumenten stuk voor stuk analyseren. 

1) Middelen (oorzaken) creëren de schepping (het universum en alles en iedereen die zich erin bevindt).

Om in leven te kunnen blijven zijn we afhankelijk van eten en drinken (middelen).  Als het regent krijgt men water. Door middel van water groeien er bomen en planten. Bomen en planten zijn een bron van  zuurstof en vruchten. Al deze stappen zijn met elkaar verbonden en worden gecreëerd als gevolg van elkaar (zie waterkringloop). Dit wordt in stand gehouden door atomen. Indien we ervan uitgaan dat alles oorzakelijk is ontstaan en dat deze oorzaken oorsprong zijn van atomen, dienen we te accepteren dat deze atomen Goden of scheppers zijn. Echter, omdat de eigenschappen zoals verstand, wilskracht en barmhartigheid bij deze atomen (middelen) ontbreken, kunnen we concluderen dat zij geen Goden of scheppers kunnen zijn. Eindeloze volmaaktheden, allemachtigheid  en schoonheden van deze eigenschappen behoren wel aan Allah toe, die de atomen en middelen schept.

2) Schepping ontstaat uit zichzelf en vergaat vanzelf.

Stel dat men zegt: ‘’Het Atomium is uit zichzelf ontstaan, want ik heb de bouwer/oprichter hiervan niet gezien,’’ is deze bewering dan terecht of onterecht? Zo ook kunnen we niet beweren dat de schepsels en het universum (met alles daarin en daarbuiten) uit zichzelf is ontstaan puur omdat we de Schepper niet kunnen zien. Dat is onmogelijk en onlogisch. Om bijvoorbeeld jezelf te kunnen creëren, zou je zelf eerst moeten bestaan. Maar als je al bestaat, kun je jezelf niet creëren omdat je al bestaat.

3) Het ontstaat op natuurlijke wijze, de natuur creëert het.

In elk land of stad zijn er regels die gehandhaafd en nageleefd dienen te worden. Anders ontstaat er chaos. Deze wetten en regels laten zien dat er een bestuur is die deze heeft opgesteld. Deze wetten zijn op zichzelf niet het bestuur. Het bestuur is in dit geval het land of stad. De natuur is ook een wet en heeft een bestuur. Dus het kan geen wetgever zijn. 

Als de natuur een boek is, kan het geen schrijver zijn. We weten allemaal dat er is geen boek zonder schrijver. De natuur is een kunst, maar geen kunstenaar. En er is er geen kunstwerk zonder kunstenaar. Zo ook is er voor de het universum een bestuurder, wetgever, schrijver en kunstenaar die wij Allah noemen.

4) Allah heeft alles geschapen.

We hebben gekeken naar de rationele en logische argumenten en bewijzen voor het ontstaan van het universum en daaruit de volgende conclusies getrokken: Het universum is door iets geschapen. Uit niets komt niets voort en kan zichzelf  dus niet hebben geschapen (denk aan DNA, feilloos fysiologie en anatomie van de organen). Er is dus een Schepper dat alles en iedereen heeft geschapen.

Kortom, de mens kan niet per toeval zijn ontstaan en daarmee kan ook het leven niet per toeval zijn ontstaan. Dit ligt in het verlengde van elkaar. Uit deze bovengenoemde stellingen begrijpen we dat enkel Allah de Schepper van het universum is. Hij is De Almachtige, De Alwetende en De meest Barmhartige. 

Sommige mensen zullen alsnog een laatste vraag stellen i.v.m. wie de schepper is van de Schepper. Als men deze vraag stelt, kan men oneindig blijven doordenken; wie is de schepper van De Schepper en wie is de Schepper van die Schepper enzovoort. Als moslims geloven we er in dat Allah altijd heeft bestaan. D.w.z. dat er geen begin en geen einde is aan Zijn bestaan. Dat verklaart veel, namelijk dat hij almachtig is en geen partner heeft. Uiteindelijk is er maar één schepper die daadwerkelijk geschapen heeft. 

Het is niet mogelijk dat Allah niet bestaat. Als een stad zonder burgemeester, een kunstwerk zonder kunstenaar of een boek zonder schrijver onmogelijk is, hoe kan het dan mogelijk zijn dat deze welgeordende wereld geen heerser, bestuurder, kunstenaar en/of schrijver heeft?3

Als er naar het heelal gekeken wordt, kan er geconcludeerd worden dat er een bepaald mechanisme is dat ervoor zorgt dat wezens volgens een bepaald structuur werken, alsof ze elkaar kennen en inspelen op elkaars behoeften. Het is niet mogelijk dat deze wezens zo structureel te werk gaan zonder onderlinge regels en afspraken. Een koe geeft melk, een bij geeft honing en een boom geeft fruit aan de mens zonder enige kennis te bezitten over zichzelf, de mens en zijn omgeving. Er is kennis, kracht en barmhartigheid nodig die hiervoor zorgt. Deze eigenschappen behoren toe aan Allah. 

Zonder twijfel leidt ons verstand ons naar Allah. Alles in het heelal is een kunst en al deze kunstwerken verwijzen naar De Kunstenaar. Tevens zijn er ook meer dan honderd duizend profeten gekomen, deels met heilige boeken die naar Allah verwijzen. De Koran is één van deze heilige boeken, waarin op een zeer heldere manier het bestaan van Allah wordt gereciteerd:

“Degene Die zeven hemelen boven elkaar heeft geschapen. Jij ziet in de Schepping van de Meest Barmhartige geen enkele afwijking. Kijk dan nog eens.  Zie jij een gebrek (daarin)? Kijk dan nogmaals keer op keer. Jouw zicht zal in staat van vernedering naar jou terugkeren en het (d.w.z. jouw zicht) zal uitgeput zijn.”4

Zoals ook hierboven bewezen is, is het bestaan van Allah een harde feit.

“Hun boodschappers zeiden: “Bestaat er twijfel over Allah, de Schepper van de hemelen en de aarde?”5

Bronnen, noten en referenties

  1. Bediuzzaman Said Nursi, Risale-i Nur –Boek: Lem’alar (De Flitsen) 
  2. De mens en het universum wordt vervolgens als “wezen” benoemd.
  3. Bediuzzaman Said Nursi, Risale-i Nur – Boek: Sözler (De Woorden)
  4. De Heilige Koran, Al-Mulk (Heerschappij) 67/3-4.
  5. De Heilige Koran, Ibrahim (de Profeet Abraham) 14/10.