Eerst en vooral mogen we niet vergeten dat op de dag van vandaag, wereldwijd het aantal mensen die behoren tot de islamitische godsdienst dicht bij de 2 miljard ligt. Zou een religie als de waarheid beschouwd moeten worden afhankelijk van de aantal aanhangers, dan moet in dit geval de islam als de enige, ware godsdienst aanvaard worden. Hedendaags is één op de drie mensen op de wereld moslim. Dit feit is zelfs een belangrijk voorteken van de waarheid van islam. 

Deze wereld is een wereld van beproevingen. Voor de mens zijn er veel hindernissen, zoals de duivel en de verlangens van de mens, die voorkomen dat iemand het juiste pad en de juiste godsdienst vindt. Deze hindernissen en oorzaken gaan één voor één uitgelegd worden. Mensen die de islamitische godsdienst niet accepteren kunnen we in twee groepen indelen: 

Groep 1: Deze mensen aanvaarden niet (blindelings) de islamitische godsdienst zonder het zoeken naar bewijzen die de islam als de ware religie bevestigen of juist ontkennen. Zij houden zich niet bezig met de vraag of islam wel de ware religie is of niet. Deze mensen hebben niet de behoefte om in de islam te geloven. 

Niet per direct vanwege bewijs tegen de islam, maar ook omgekeerd, ze hebben niet de behoefte om moeite te doen om bewijs te zoeken dat aantoont dat de islam wel de enige, echte religie is. Deze mensen behoren tot de grootste groep die de islam niet aanvaarden. De islam geeft structuur aan het leven van de mens. Als zij de islam aanvaarden denken ze het plezier in het leven te moeten missen. Aan de andere kant geven ze toe aan hun lust voor deze wereld. Deze zijn dus slachtoffers van totale onwijsheid. 

Groep 2: Mensen die bevooroordeeld zijn over de islam en alles aanwenden ten nadele van de islam. Deze groep bestaat uit een klein aantal mensen en hebben de waarheden van de islam nooit met bewijzen willen benaderen. Deze groep kunnen we onder de categorie van ‘islamofobie’ plaatsen. Echter zowel in het verleden als hedendaags zijn er continu mensen, waaronder christelijke wetenschappers, die zich bekeren tot de islam.

Volgens een islamgeleerde, Said Nursi, vorm(d)en de volgende punten een belemmering voor de verspreiding van de islam1

  1. De onwetendheid van de ongelovigen. Deze mensen hebben vaak moeilijkheden met het maken van een onderscheid tussen goed en fout.
  2. Mensen hebben onderling onvoldoende contact met andere mensen met een ander etnisch en religieus achtergrond waardoor een moslim niet altijd de gelegenheid vindt om islam te tonen en door te vertellen.
  3. Gelovigen van andere religies zonderen zich af van andere religies en houden zich strikt vast aan hun geloof. Dit zorgt voor een barrière tussen henzelf en de waarheden van de islam.
  4. Priesters en geestelijken hebben wegens verkeerde handelingen binnen hun geloof ervoor gezorgd dat veel mensen afstand namen van het geloof. Dit leidde tot meer vooroordelen tegen het geloof en ook de islam.
  5. Onderdrukking, dictatorschap en het slecht karakter van sommige moslims. Deze mensen tussen de moslims zorgen ervoor dat de ongelovigen een heel slecht beeld krijgen van de islam. Deze mensen tonen een tegenstrijdig karakter met de islam en de Koran.
  6. De leugen dat de Koran en wetenschap totaal tegenstrijdig zijn. Dit leidde tot dwaling van een groot publiek waaronder vele wetenschappers.

De eerste, tweede en derde hindernis wordt geleidelijk weggewerkt door de snelle evolutie van de wetenschap en groei van de multiculturele samenlevingen vanwege de digitalisering en globalisering. Tevens zal de vrijheid die we hebben leiden tot het vinden van waarheden. 

De vierde en vijfde belemmering zal verdwijnen wanneer de nederzettingen en onderdrukkingen tot een einde komen. 

Het laatste bezwaar is achterhaald. Dankzij de technologische vooruitgangen en snelle verspreiding van massale informatie en kennis, zijn de mensen bewust geworden van hetgeen de Koran op wetenschappelijk vlak de mensheid te bieden heeft.


 

 

Bronnen, noten en referenties

  1. Bediuzzaman Said Nursi, Risale-i Nur – Boek: Hutbe-i şamiye