Zoals mensen in hun slaap tijdens het dromen het contact verbreken met deze wereld, andere dingen ervaren en andere gesprekken vernemen, zo ook zal de ziel die afstand genomen heeft van het lichaam, kennis maken met een ander leven genaamd het grafleven. De mens die tijdens het sterven de Engel des Doods (Azraël) ontmoet, zal in dit nieuwe leven ondervraagd worden door de engelen Moenker en Nekir.1 De goede daden van een gelovige zullen hem als een liefdevolle vriend gezelschap houden in dit nieuwe leven.

Het grafleven dient als een brug tussen het wereldse leven en het hiernamaals. In het Arabisch wordt het grafleven “Âlemoe’l-Berzah” genoemd, ofwel de tussenwereld. Deze wereld laat zichzelf aan ieder mens anders zien; bijvoorbeeld martelaars brengen dit leven door zonder te beseffen dat ze het wereldse leven verlaten hebben.2

Onder de dood verstaan we scheiding van lichaam en ziel; een reis van de aarde naar de wereld van het graf. De ziel wordt door de Engel des Doods naar de tussenwereld gebracht. Azraël is een betrouwbare vertrouweling aan wie men hun ziel met een gerust hart kunnen toevertrouwen. De ziel zal bevrijd worden van lichamelijke gevangenschap; echter zal die niet compleet naakt zijn. De ziel zal bekleed worden met een soortgelijk lichaam ofwel zal de ziel gewikkeld zijn in elegante kledij geschikt voor die wereld.

De ziel die tijdens het wereldse leven gebonden is aan het lichaam, zal middels de dood in zekere mate meer vrijheid verkrijgen. In het lichaam heeft de ziel behoefte aan ogen om te kunnen zien, oren om te kunnen horen, hersenen om te kunnen denken etc. Door middel van de dood, zal de ziel net zoals in dromen, niet meer afhankelijk zijn van die instrumenten om te kunnen zien, horen en denken.

Berzah, zoals dit grafleven genoemd wordt, betekent doorgang. De wereld van Berzah is een “wachtruimte” tussen de wereld en het hiernamaals. De zielen wachten daar op de Dag des Oordeels en de wederopstanding. De ontmoeting met de engelen Moenker en Nekir, het eerste oordeel, de eerste bestraffing en de eerste beloning zullen hier plaatsvinden. Berzah is volgens de beschrijving van de Hadith (overlevering van profeet Mohammed): “Of een tuin van de paradijselijke tuinen of een krater van de helse kraters.” 

Enkel de ziel die ontbeerd is van het lichaam zal hier pijn of genot ondervinden. Na het leven in het graf zal de ziel tijdens de wederopstanding terugkeren naar haar lichaam dat herschapen zal worden. Vervolgens zal die op de Dag des Oordeels berecht worden voor al haar daden die zij verricht heeft op deze wereld. Hierna volgt de eeuwige hemel of hel. Genot en pijn worden op deze plaatsen zowel door het lichaam als de ziel ervaren, net zoals op aarde. Het lichaam zal echter een vorm krijgen dat bij hem past; zoals een zaad uitbloeit tot een boom, zo zal het wereldse lichaam uitbloeien tot een lichaam dat bij hem past in het hiernamaals.

Het leven in het graf wordt vervolgd door de wederopstanding. Omdat de ziel onsterfelijk is, geldt de wederopstanding alleen voor het lichaam. Met de wederopstanding zullen de zielen weer terugkeren naar de lichamen om vervolgens op de Dag des Oordeels veroordeeld te worden. Degene die gelovig komt te overlijden en waarvan de goede daden tijdens de weging zwaarder wegen dan de slechte daden, zal verwezen worden naar het eeuwige paradijs. 

Degene die ongelovig komt te overlijden, zal verwezen worden naar het strafoord van Allah, aldus de hel. De gelovigen waarvan de slechte daden zwaarder wegen dan de goede daden, zullen eerst de huiveringwekkende hel betreden om voor hun zondes te boeten. Na hun reiniging, zullen ook zij het paradijs betreden waarin ze eeuwig levenden zullen zijn.3

 


 

 

Bronnen, noten en referenties

  1. Hadith, Tirmizi, Al-Janaa'iz (De Begrafenis) 70.
  2. De Heilige Koran, Baqarah (De Koe) 2/154.
  3. De Heilige Koran, Al-Mu-minun (De Gelovigen) 23/102-103; Hadith, Sahih Al-Bukhari, Muslim.